jesteś na: Strona głównaO SzkolePatronka Szkoły

Św. Kinga - księżna i pani ziemi sądeckiej Kinga, zwana też Kunegundą, księżna krakowska. Nieznana jest dokładana data urodzin królewny, przyjmuje się, że przyszła na świat w roku 1234. Jej osoba odgrywała ważną rolę w planach dynastycznych Polski i Węgier. Wiek XIII, w którym przyszło żyć Kindze, to czasy wspaniałego rozwoju kultury średniowiecznej oraz propagowania franciszkańskiego stylu życia i pobożności opartych na naśladowaniu Chrystusa i powrotu do ubóstwa czasów chrześcijańskich. Epoka ta wydała wielu świętych m. in. na ołtarze wyniesiono najbliższych krewnych Kingi - trzy siostry – Jolantę, Konstancję i Małgorzatę oraz siostrę ojca Elżbietę zwaną Węgierską. Siostra Bolesława Wstydliwego Salomea też została uznana za błogosławioną.
Księżna prowadziła działalność charytatywną, uchodziła za miłosierną i mądrą władczynię. Od wieków jej postać była otaczana szczególną czcią i kultem stając się bohaterką licznych legend i podań. Założony przez Kingę klasztor w Starym Sączu stał się wiodącym ośrodkiem życia religijnego i kulturalnego ówczesnych czasów. Tradycja i źródła archiwalne przypisują Kindze wprowadzenie do obrzędów starosądeckiego klasztoru nowych form modlitw i praktyk religijnych. Były to m. in. polskie kazania, pacierze i pieśni. Widomym znakiem jej świętości był dar przepowiedni, wizje, zdolność przenikania sumień a przede wszystkim cuda zdziałane za życia i po śmierci. Wyniesiona została do godności patronki Polski i Litwy.
 
 
KALENDARIUM ŻYCIA I KULTU ŚWIĘTEJ KINGI
 
5 marca 1234 r. – narodziny Kingi, córki Beli IV, króla węgierskiego z dynastii Arpadów i Marii, córki cesarza greckiego Teodora I Laskarisa.
 
1239 r. – Kunegunda przybywa do Polski, ma zostać żoną dwunastoletniego wówczas księcia Bolesława, syna Leszka Białego; powitanie odbyło się w Wojniczu, skąd udano się do Sandomierza na zaręczyny. Kinga wychowywała się pod okiem matki księcia, Grzymisławy.
 
1241 r. – ucieczka Kingi z Grzymisławą i Bolesławem przed Tatarami (Kraków, Węgry, Pieniny, Morawy).
Kinga ofiarowuje 40 tys. grzywien srebrnych na potrzeby zrujnowanego kraju.
 
1243 r. – przeniesienie rezydencji dworu książęcego ze zniszczonego Krakowa do Nowego Korczyna.
 
Po roku 1246 – zaślubiny Kingi z księciem Bolesławem w Krakowie.
 
Ok. 1247 r. – pobyt Kingi na Węgrzech, gdzie ratuje ojcu życie.
 
Ok. 1251 r. – wybicie pierwszego szybu solnego w Bochni.
 
1257 r. – Kinga otrzymuje od męża ziemię sądecką w wieczyste posiadanie.
 
1258 r. – śmierć Grzymisławy, matki Bolesława.
 
1259-1260 – drugi najazd Tatarów.
 
1270 r. – śmierć ojca Kingi i matki.
 
7 grudnia 1279 r. – śmierć księcia Bolesława w Krakowie.
Kinga udaje się do Starego Sącza, by doprowadzić do skutku fundację klasztoru.
 
6 lipca 1280 r. – akt fundacyjny klasztoru ss. Klarysek
 
1287-1288 – trzeci najazd Tatarów - ucieczka w Pieniny.
Po powrocie z Pienin Kinga rozpoczyna nowicjat.
 
1289r. – złożenie przez Kingę profesji zakonnej.
 
21 września 1291 r. – choroba Kingi trwająca do końca Jej życia.
 
24 lipca 1292 r. – śmierć Kingi w opinii świętości.
 
Ok. 1307 r. – przeniesienie relikwii z ziemi do kamiennego grobowca. Spisywanie łask i cudów zdziałanych za przyczyną Kingi.
 
1629 r. – rozpoczęcie procesu beatyfikacyjnego.
 
1684 r. – wznowienie procesu i uzupełnienie brakujących akt.
 
11 czerwca 1690 r. – beatyfikacja Kingi.
 
1733 r. – podjęcie starań o kanonizację bł. Kingi.
 
XVII-XIX w. – rozbiory i kasacja klasztoru. Osłabienie kultu bł. Kingi.
 
1892 r. - uroczyste obchody 600-lecia śmierci bł. Kingi.
Przełożenie relikwii do nowej trumienki.
 
Od połowy XX w. -  nasilenie kultu bł. Kingi i podjęcie na nowo starań o kanonizację.
 
1994 r. – zakończenie prac Komisji Historycznej gromadzącej potrzebne dokumenty. Przesłanie zalakowanych akt do Rzymu.
 
16 czerwca 1999 r .- kanonizacja bł. Kingi w Starym Sączu przez Ojca Świętego Jana Pawła II.
 
 
 
Święta Kinga została patronką Szkoły Podstawowej w Maciejowej
16 czerwca 2000 r.